معمولا زمانی وبلاگها به روز ميشن که نويسندگانش انبساط خاطر داشته باشند..... ما اين رويه را نيز تغيير داده ايم و هنگام قبضمان نيز می نويسيم!....(اون موقعها که تو بسطت می نوشتی، اون بودی! حالا رو ديگه خدا به خير کنه...)...
می دانيم هميشه نمی توان در بسط بود اما می توان کمتر در قبض بود!... نمی شود؟!....
خدايا!... خنده معشوقی نخواستيم! لااقل غم عاشقی بده، نه غم هرچی هرچی!!....
(عرض کردم که.... اون وقتها که هنگام مستانه بودنش می نوشت آن بود، اکنون جز چرند چيزی ندارد!.... بهتر است سکان را پرانتز گونه در دست بگيريم و به سمت سر منزل مقصود برانيم!.... ) (ما پرانتزها معمولا خوشحاليم! و سعی می کنيم همه را خوشحال کنيم... حال برخيها هستند که سنگ اندازی می کنند و چشم ديدن خوشحالی ديگران را ندارند، آن گونه به تخريب ما می پردازند که بعضيها به تخريب احمدی نژاد!) (سلطان قلبم ... محمود!) ........ آفرين!... تموم شد؟!..
---------------------------------------
دعا کنيد!.. مگر با دعای شما بسط بيايد....
تا بسط!.....
..... مهمترين علامت عاشقی، ايثار و گذشت است(برای آدمی که ذاتا خودخواه است). هيچ چيز ديگر به پای آن نمی رسد. و اين عاشقی و ايثارگری به زبان و سخن نيست. به عمل است. از گذشتن از مال و رفاه و راحت شروع می شود، تا گذشتن از آبرو و جان و تعلقات ديگر.....
عشق
ايثار
امام حسين(ع)
به هر جون کندنی بود تمومش کردم!... امتحانات رو ميگم!.....
يه دلبری داريم به اسم ميثم ترکمانزاده! تو کرمان مشغول سازه خوانی است! دعا کنيد بتونم مثل اون درس خون بشم!.....
اختصاصی: حاج ميثم، از کتابخونه بيا بيرون!.....
---------------------------------
برگرديم به روال خودمون......
اون بحث شکستن نفس رو که يادتونه؟!..... اميدوارم به جاهای خوبی برسيد!.... اميدوارم امير نفستون بشيد، نه اسيرش!!.....(موعظاتت تموم نشد؟!)....
---------------------------------
ابراز تجربه: بسيار قزوين ببايد رفت، تا پخته شود خامی!...
اختصاصی۲: گلیمچه! وبلاگی که رفته رفته فرش می شود!......(بی مزه!)...... حدس ميزدم بی مزه باشه!!
---------------------------
در راستای گوجه....
آرزوهای جديد!: کاش اونقدر پول داشتم تا می تونستم هر روز اُملت بخورم!
--------------------------------
مظفرخان گونه: خداحافظی می کنيم!..
بر می گرديم!
