کسي که در برابر خداوند به تذلل نيفتد، يقين داشته باشيد در جايي تذلل مي کند که نبايد بکند. آدمي سرانجام يک جا بايد خود را بشکند و آنکه در برابر خالق نشکست، بدانيد که روزي در برابر مخلوق خواهد شکست. شکستن نفس فريضه است و ما جز اين راهي براي تکميل و شکوفا کردن نفس نداريم. حال اگر کسي خداي خود را در مخلوقات جست و به پاي او افتاد و تعظيم کرد، او خود را به کمتر از خود فروخته است. ما فقط در يک جا مس وجودمان را مي توانيم به طلا بدل کنيم و آن شکستن در برابر کيميا و فدا کردن خويش در برابر اوست.

من غلام آن که نفروشد وجود
                        جز بدان سلطان با افضال و جود
من غلام آن مس همت پرست
                          کو به غير کيميا نارد شکست

تا بعد...